
روزي صد بار عكساشو مي بينم...روزي صد بار روزها و شب هام رو باهاش مرور مي كنم
و دلم براش تنگ مي شه و فراموشش مي كنم
و تو همهي اينها ، بي قرار دنبال اون تصويرم كه فقط من جاودانه ش كردم
چيزي كه من دارم و هيچ كس ديگه توان لمسش رو نداره
براي هميشه....عميق و لذت بخش
و دوباره مي كردم ...
چرا هيچ دوربيني نمي تونه اون تصويري كه من ديدم...ته چشماش...اون ور پوست..اون تصوير رو جاودانه كنه
شايد اين بار پيداش كنم
Monday, November 23, 2009
من عكاس
jag vet inte.........
گم شدم.....ديگه سرزمين ندارم، زبان ندارم، مكان ندارم
گم شدم
گم تر و معلق
hold me for a while............I need it...you know?
Sunday, November 22, 2009
تو در ميان گل ها، چون گل ميان خاري

بانوي ناخن سرخ من مدت هاس كه موهاش پريشون ، شونه مي خواد و دستاي مادربزرگ كه آروم آروم اونارو ببافه و بياد پايين پايين
يكي ، دوتا
يه بافهي طناز رو شونههاش.....شايدم دوتا
سه تا............به اندازهي همهي اون روزها......
بانوي ناخن سرخ من.....دستاش جون ندارن..موهاش ...آآآآآآآآ
غمش پيچ در پيچ....... مثل پيچك..ته دلش
بانوي ناخن سرخ من اشكاش كنج دلش گم شدن
مثل همهي عكساش
لاي زندگي
بانوي دل فريبم...........كجايي؟؟
Saturday, November 21, 2009
ليديا

تا آخر فيلم ليدياي سرگردان و نظارهگر، من بودم
در تقابل گذشته و حالم و تضادي كه ريشه مي دواند در ذهن و بزرگ مي شود
مي شود عاشق م را به آغوش زن ديگر بفرستم، مي شود شبهاي هرزگي ش در بار و كلاب را تا نيمه به انتظار نشينم، مي توانم بوسهها و هم آغوشي هايش را ببينم
در حاليكه خود نمي توانم
و هي جستجو كنم بهانه ي " دوستش نداشتن"
..
مي توانم لبخند بزنم
و بي خيال سر بخورم تو گرماي تنش كه
hold me just one second more
**La Notte, Michelangelo Antonioni.
Thursday, November 19, 2009
روياي نقره اي من
دستم رو سفت فشار ميده، كه با خودش، همراهيم كنه، بارون نم نم صورت و موهام رو خيس مي كنه
و از مستي شراب جلوتر مي ره
-I can't stop you...never, so you know
- everything and nothing
صورتم رو مي گيرم سمت آسمون...تا بيش تر مست شم
قدمهاش رو آروم مي كنه تا من در نرمي قدم هامون بيش تر خوشي كنم
Tell me! how it looks like, I'd love to accompany....
مي خندم....نمي توني..مال منه..درك نمي توني
تلاشم رو مي كنم، حداقل براي گوش كردن
آخه اونجا كلمه نداره
اين خيابون جديدت چه قدر شبيه خيابون من هست..اين خونه..اين آپارتمان هاي سه چهار طبقه..اين منطقه چه حس آشنايي داره برام
شونه هام رو فشار ميده
و شهر امشب عجيب درخشان و براق هست
صداي بارون رو برگ هاي زرد كف زمين
انگار سال هاس كه اينجا بوده ام
انگار سالهاست كه اينجا بوده ايم
شايد از شب تولد اون روياي نقره فام

چه قدر خوب همه چيز هوشمندانه دارن من رو به سمت روياهام هدايت مي كنن.......بازم مي گم
روياها زياد دور نيستن، فقط اونا رو ثبت كن، بعد كم كم موقعش كه شد مي چيني شون
ميوه هاي زياد شيرين
skål
رو كرد به من كه گيلاس شراب دستم بود، مي خوام باتو بخونم
گيلاسم رو زدم به گيلاسش، اسكاول........هر وقت شرابم تموم شد ..اوكي
تا آخر مهماني رفت و آمد، براي همراهي،..... و هنوز يك قطره از شراب ته گيلاسم برق مي زد
Monday, November 16, 2009

، شده مادينه ي نهايت غمناك
كه شكوه زنانهاش هنوز هم با همهي
رنج، اندوه و درد
تو ظرافت انگشت هاي بي رمق، سياهي چشم هاي براق و موج موهاي به هم ريخته ش
پشت همهي اين ها به من لبخند مي زنه
باشكوه ترين زن دردمند
** روزهاي درخشان براي تو و من در راهند
فيلم هاي ايراني كارگردانان بزرگمون از ايران، كه تو سينماهاي بزرگ خارجي نمايش داده مي شه..همه از زشتي ها و تلخي هاي ايران مي گه كه ذهن اروپايي ناآشنا از ايران ، فقط تاريكي و زشتي رو مي بينه
چرا؟؟
در حاليكه ...ماها برخلاف اين تصاوير خوب زندگي مي كنيم و شاد هستيم
و واقعان زيبايي هاي منحصر به فرد مون هنوز هم موندن
تو خصوصي ترين فضاهامون....آ
فرا كلمه
آن چيزي كه مي بيني و تلاش مي كني نشون بدي.... زمان هايي كه كلمهي مشترك نداري
و اين استحالهي كلمات رو تو چشم ها، حركت لب ها ....لمس پوست و مهم تر "در عمل" رو بيش تر مي پسندم
انتقال " مهرباني " در واقعيت
و من دارم عاشق سوئدي خوش خط و خال مو هويجي مي شم
....
تصورم اين بود كه فراتر از كلمات دنياي غريب دست نايافته ي هست زيبا و بكر......ولي تازه فهميدم كه فراتر از كلمات من....چيزي هست به نام همين جا..چيزي كه لمس كنم، بو كنم و با همه ي وجودم ببينم و حس كنم...
چيزي كه به من هديه مي شه
اين تجربه ي جديد، جريان همين ها و تبديل اون به حس و يا همون پديد اومدن حس " از نتيجه ي كاري براي خاطر من "...اين روزها درگيرم كرده
شيرين هست و به قول ناتالي ...مي ارزه
Saturday, November 14, 2009
لوئيز
دعوتش كردم شنبه براي ناهار
عذر خواست، كه شنبه ظهرها با خونوادش ناهار مي خوره
لوئيز دخترك بيست و پنج ساله ي سوئدي در همون شهري كه خونوادش زندگي مي كنن زندگي مستقل دانشجويي داره
Thursday, November 12, 2009
Saturday, November 7, 2009
pms

براش پي ام مي ذارم
tack så mycket lila socker , you made my this PMS, the happiest one I ever had...
yes you did.....
و من چه قدر به اهميت دادنش نياز داشتم
times
غرق مي شم تو مقاله ش كه برام ميل زده
مفهوم ايونت و زمان، خصوصان الان كه خودم رو تئوري هاي زمان دارم كار مي كنم
when the events express the time
مي خندم از اين مفهوم جديد كه تو كلم پيچيده
...
currency trade غرقه تو اينوست منت گيم جديدي كه راه انداخته و
نگاهم مي كنه
-my events express my time...
-yes and my times express my events and that 's why you are a spontaneous girl!!
ولي نظم احمقانه ي هم دارم
و مي خنديم
احمقانه
*يك مثال ساده مي تونم به حركت مي ني بوس ها اشاره كنم كه زمان حركت وقتي هست كه مي ني بوس ها پر مي شن..يعني ايونت تعيين كننده زمان هست
ولي زمان حركت ترم/مترو فيكس شده و تردد ادم ها با زمان صورت مي گيره *
delay
موقع خداحافظي ، سفت تر از دفعات قبل در آغوشم گرفت ، گونه م رو چسبوندم به گونش
چروك هاي پيري ، مبارزه براي زندگي، و تلاش براي بودن توي ده درصد دنيا..براي بقا
زن بودنش و....تلاش چند ده ساله براي تغيير تفكرها
و تئوري ها و فرضيات ثبت شده ش
و داستان عجيب اولين بوسه ش ازهمسر سوئديش....و محلش....
و تنيده گي غريب اين دو بوسه با تاخر چند ده ساله
و اون پسيو هاس كوچك و دوست داشتني
و من و او
و آيندهي من
و دوباه..بازي غريب مكان ها
و من
و مهر بي حد سوئدي ، آرام وگرم
......
فقط شنبه ها بذار غرق شن تو هرزگي شون
..
رازش همينه ه ه
مي خندم
صداي موبايل مي آد
.....
I was to text !!!
you really make me happy.........pussar!
Thursday, November 5, 2009
Wednesday, November 4, 2009
ميناروتي
خنديد و گفت...هيچ وقت در مورد چيزي تيز نظر نده...
ده درصد ادم ها زندگي مشترك خوبي دارند...من روزي خواستم جزء اون ده درصد باشم
تو هم چيزي رو كه تو رويات هست بخواه
و من به روياهام فكر مي كردم
خيلي وقت بود عميق به اون ها فكر نكرده بودم


