Thursday, October 15, 2009

پك هاي با همراه

مي توني تموم دور و برت رو اروپايي و آمريكايي بور بچيني...مي توني تو بار و كلاب و كازينو باهاشون بخندي و وانمود كني با همون آبجويي كه اون‌ها رو مست مي كنه تو هم مست مي شي...كه كم كم مي شي!!

مي توني با موزيك هاي متال كه برات غربت جند هزا كيلومتري داره بدنت رو تكون بدي كه آره داري مي رقصي

گاهن هم مي توني سر بخوري تو مكان هاي خصوصي شون...غلط بزني تو تن هاي نرمشون، و موهاي بلوند و هويجي و خرماييشون رو با نوك زبونت لمس كني

مي توني
..............


ولي هيچ كدوم مزه ي اون سيگار اخر شب رو كه با دو تا هم زبون خوب، مچاله از سرمان منفي چند درجه ، كه لب‌هات يخ زده ت رو هل مي دي جلو تا از سيگار رفيقت سيگارت رو آتيش كني ...
هيچ كدوم اون ها جاي اون لذت چند دقيقه اي رو نمي گيره

وقتي حرارت سيگار رفيقت لب هاي يخ زده ت رو داغ و زنده مي كنه