اين روزا فكرم اين شده كه چه قدر در آيندهي خواست هاي گذشتهم قوي مي شم...كه همهي اون آرزوهام رو مي كشونم نزديك نزديك
.....
همين بغل...با همه ي صداي نفس ها و هيجان ها
و تلخ باور مي كنم
كه من سالهاي دور از اون ها عبور كردم
و
گرد و خاك زمان، همهي زيبايي هاش رو خيلي دورترها، برام محو كرده
.....
چه قدر من اون عكس آبيت رو دوست دارم...هموني كه همه چيزاش آبيه و چه قدر دوس دارم نگاهت كنم از همون فاصله و زاويه
و تو فاصلهي همون عكس باهات معاشقه كنم
نه نزديك تر و نه دورتر
Friday, September 25, 2009
دورترها
Subscribe to:
Comment Feed (RSS)
|