پونه ها رو لگد نكنيد

با هاش كه چت مي كردم مسافت ها دور..ر.ر...از اتفاق شنبه...خون و كتك و چيزها گفت......و اينكه هنوز بدنش درد مي كنه و حس هاش فلج
و منگ
مي فهميدمش....تجربه ش رو داشتم...زماني دورتر....در اون تير جاودان
..........
و داشتم به يك ماه پيش مون فكر مي كردم

يادته دختره!!!!!!
به يك ماه پيش عالي
تدارك سفر و زندگي باهم...تو زيباترين شهر اروپا...اميد ، خنده و خنده........روياي كشوري بهتر و ازادتربراي سرزميني كه دوست ش داريم....ويزاي هر دومون رد شد.توسط دولتي ديگه، و حق زندگي معمولي مون توسط دولت همون كشوري
كه دوستش داريم.....به خاطر حق زندگي....بدن هامون رو زخمي و روح هامون رو زنداني مي كنن

و كدام نقطه ي رويامون...كشتار و خشونت بود......برادر عليه برادر؟؟؟!!!!
و باز
كجاي اين جهان ما مكاني ارام خواهيم داشت، روزي...شايد

تا آزادي و آسودگي رو بنوشيم...هر چند دقايقي


بيا دوباره به زيبايي ها فكر كنيم
مي شه؟؟؟!!!!!آ